USAF to study effects of noise exposure on health
There is a thing connected to aviation from its beginning. It’s the noise. In the early decades of the aviation development, when most of the airplanes were equipped with propeller engines, that was not a big deal but now, with many aircraft equipped with powerful jet engines, it is. That is the main reason the U.S. Air Force (USAF) is set to begin ...
Czy w Boguszynie powstanie lotnisko użytku wyłącznego?
Lotnisko to także, a może przede wszystkim kwestia bezpieczeństwa regionu i właśnie temu aspektowi poświęcone było spotkanie 8 kwietnia 2016 r. w Boguszynie, którego organizatorem był wójt Stanisław Longawa. Zaproszeni zostali przedstawiciele instytucji, które bezpośrednio bądź pośrednio odpowiadają za bezpieczeństwo osób, mienia i środowiska...
Chińskie czy Tajwańskie Siły Powietrzne?
Wielki boom ekonomiczny na przełomie XX i XXI w., znacznie przyspieszył tak ilościowy jak i jakościowy rozwój chińskich sił zbrojnych – w tym lotnictwa. Do 2003 r. zakupiono w Rosji myśliwce Su-30MKK (76 egz.) oraz Su-30 MKK2 (24 egz.). W Rosji zamówiono samoloty transportowe Ił-76 oraz samoloty cysterny Ił-78. Chiny wyprodukowały także ...

Państwa nadbałtyckie, czyli najmniejsze siły powietrzne w Europie i na świecie

Estonia
Siły Powietrzne Estonii (Eesti Õhuvägi) powstały krótko po odzyskaniu przez Estonię niepodległości w roku 1918. Do czasu aneksji Estonii przez ZSRR (1940 r.) posiadały one na stanie ok. 130 samolotów. Estonia ponownie odzyskała niepodległość w sierpniu 1991 r. i już kilka miesięcy później reaktywowała swoje siły zbrojne. Lotnictwo wojskowe odrodziło się oficjalnie dopiero w 1994 r., gdy Estonia otrzymała od RFN kilka samolotów i śmigłowców transportowych pozostałych po byłej armii NRD. 4
Aktualnie Siły Powietrzne Estonii są jednymi z najmniejszych nie tylko w Europie, ale także na świecie. Ich personel liczy sobie około 210 osób, zaś całe lotnictwo wojskowe dysponuje w tym momencie: 2 szkolnymi samolotami odrzutowymi produkcji czechosłowackiej typu Aero L-39 Albatros oraz 4 lekkimi śmigłowcami prod. USA typu Robinson R44. W zeszłym roku wycofano ze służby 2 stare samoloty transportowe prod. ZSRR typu Antonow An-2, zaś celem ich zastąpienia zamówiono w Wielkiej Brytanii 2 maszyny typu Short C-23 Sherpa.  Wszystkie samoloty lotnictwa wojskowego Estonii stacjonują w Bazie Sił Powietrznych Ämari, położonej na południe od stolicy kraju – Tallina, gdzie stacjonuje także batalion logistyczny lotnictwa wojskowego obsługujący wspomniana bazę. Dodatkowo w rezerwie SP Estonii posiadają 3 lotniska zlokalizowane w: Tallinie , Numsi i Tapa. Eesti Õhuvägi posiadają także batalion radiolokacyjny dysponujący 4 stanowiskami radiolokacyjnymi (razem 8 stacji radarowych), z których najważniejsze znajduje się w Kellavere i wyposażone jest w amerykański radar dalekiego zasięgu typu AN/FPS-117.

1Francuskie Siły Powietrzne, czyli Armée de l'Air, powstały w roku 1909 pod nazwą Service Aéronautique i początkowo podlegały wojskom lądowym. Samodzielnym rodzajem sił zbrojnych stały się dopiero w 1934 roku. Po klęsce Francji w 1940 r. lotnictwo francuskie zostało odtworzone jako Siły Powietrzne Wolnej Francji na terenie Wielkiej Brytanii. Po wyzwoleniu Francji przez siły alianckie spod okupacji niemieckiej w 1944 r., rozpoczął się proces odbudowy francuskiego lotnictwa. Już w latach 50. Francuzi mogli pochwalić się udanymi konstrukcjami lotniczymi co szybko doprowadziło do rozbudowy francuskiego przemysłu lotniczego i ugruntowania pozycji koncernu Dassault Aviation, który stał się czołowym dostawcą sprzętu lotniczego dla Francuskich Sił Powietrznych i  wielu innych państw, a to głównie dzięki skonstruowaniu serii niezwykle udanych samolotów typu Mirage, które szybko stały się znakiem rozpoznawczym koncernu. Samoloty te wzięły udział w działaniach bojowych m.in. : w czasie wojny sześciodniowej (1967 r.), wojny Yom Kippur (1973 r.), wojny o Falklandy (1982 r.) czy też I wojny w Zatoce Perskiej (1991 r.). Ich znakomite walory bojowe zaowocowały licznymi zamówieniami z całego świata.

alaska1Międzynarodowe manewry lotnicze o kryptonimie Red Flag Alaska mają podobną genezę jak ich bardziej rozbudowana wersja odbywająca się w Nevadzie (patrz artykuł: Red Flag, czyli gdzie latają i trenują najlepsi). Przypomnijmy, że do ich powstania przyczyniła się kompleksowa ocena działań lotnictwa amerykańskiego w Wietnamie. Amerykanie doszli do wniosku, że ich piloci muszą przechodzić intensywniejszy i bardziej szczegółowy trening w warunkach jak najbardziej zbliżonych do bojowych. Przede wszystkim nacisk postanowiono położyć na walkę na bliskich odległościach (ang. Within Visual Range) oraz techniki obrony przed rakietowymi pociskami przeciwlotniczymi. Dodatkowym bodźcem do organizacji tego typu realistycznych manewrów był zaobserwowany w trakcie wojny wietnamskiej fenomen tzw. Pierwszych 10 misji/lotów bojowych (ang. First 10 flights/missions). Generalnie mówiąc, chodziło tu o fakt, iż lotnicy, którzy mieli wylatane ponad 10 misji w warunkach bojowych mieli o wiele większe szanse na przeżycie niż ci, którzy mieli ich na swoim koncie mniej. Potwierdziła to szczegółowa eksplikacja materiałów zebranych w raporcie końcowym z programu analitycznego pt. Red Baron II, który dotyczył użycia lotnictwa wojnie wietnamskiej.

Początkowo omawiane w niniejszym artykule ćwiczenia debiutowały pod nazwą Cope Thunder i organizowane były przez Dowództwo Sił Powietrznych USA na Pacyfiku (PACAF) w BSP  Clark na Filipinach. W odróżnieniu od swego odpowiednika z Nevady, ćwiczenia Cope Thunder były przeznaczone przede wszystkim dla sojuszników USA z regionu Azji i Pacyfiku (takich jak m. in. Japonia, Korea Pd., Australia, Filipiny). Taki podział obowiązywał od 1976 do 1992 r., kiedy to ćwiczenia postanowiono przenieść na Alaskę. W 2006 r. zmieniono ostatecznie ich nazwę na Red Flag Alaska. Od tego momentu manewry stały się otwarte dla wszystkich, nie tylko azjatyckich sojuszników USA.  

samolot22Terroryzm to zagrożenie asymetryczne, nieustannie obecne w wielu wymiarach życia całej społeczności międzynarodowej. W dzisiejszych czasach terroryzm nie jest już pojmowany jedynie jako konflikt ideologiczny czy etniczny, lecz stał się rozpowszechniony, nowoczesny i nieprzewidywalny, dając jednocześnie dzielić się na różnego rodzaje kategorie. Pomimo, iż na temat terroryzmu napisano i powiedziano już bardzo wiele, zjawisko to wciąż rodzi nowe problemy i powoduje kolejne trudności na wielu płaszczyznach życia publicznego.

R. Borkowski, określa pojęcie terroryzmu jako „zbiór celów, zasad, metod, technik i środków wyznawanych i stosowanych przez różne struktury ekstremistyczne, począwszy od małych ugrupowań, przez rozwinięte, rozbudowane organizacje, skończywszy na państwach, z zamiarem szerzenia powszechnej grozy, psychozy społecznej oraz wywarcia silnego, określonego wpływu na zachowanie różnych grup społecznych, narodowości, narodów, całych społeczeństw lub na funkcjonowanie rządów i państw. Ogólnym zamiarem terroryzmu jest destruktywny wpływ społeczny, władza nad innymi ludźmi, zaś uniwersalnym zbiorem instrumentów jest manipulowanie realnymi i potencjalnymi aktami przemocy fizycznej i psychicznej wobec dużych zbiorowości społecznych w celu powszechnego zastraszenia i destabilizacji porządku publicznego”1.

Samoloty Cywilne

Samoloty Wojskowe

ZLOT 2014