USAF to study effects of noise exposure on health
There is a thing connected to aviation from its beginning. It’s the noise. In the early decades of the aviation development, when most of the airplanes were equipped with propeller engines, that was not a big deal but now, with many aircraft equipped with powerful jet engines, it is. That is the main reason the U.S. Air Force (USAF) is set to begin ...
Czy w Boguszynie powstanie lotnisko użytku wyłącznego?
Lotnisko to także, a może przede wszystkim kwestia bezpieczeństwa regionu i właśnie temu aspektowi poświęcone było spotkanie 8 kwietnia 2016 r. w Boguszynie, którego organizatorem był wójt Stanisław Longawa. Zaproszeni zostali przedstawiciele instytucji, które bezpośrednio bądź pośrednio odpowiadają za bezpieczeństwo osób, mienia i środowiska...
Chińskie czy Tajwańskie Siły Powietrzne?
Wielki boom ekonomiczny na przełomie XX i XXI w., znacznie przyspieszył tak ilościowy jak i jakościowy rozwój chińskich sił zbrojnych – w tym lotnictwa. Do 2003 r. zakupiono w Rosji myśliwce Su-30MKK (76 egz.) oraz Su-30 MKK2 (24 egz.). W Rosji zamówiono samoloty transportowe Ił-76 oraz samoloty cysterny Ił-78. Chiny wyprodukowały także ...

Końcowe dekady XX wieku to era ekspansji wszelakiej elektroniki na pokładach samolotów. Poczynając od klasycznej awioniki na elektronice służącej poprawie komfortu podróżowania pasażerów (konsole do gier, odtwarzacze filmów itp.) kończąc. Każdy nowy typ samolotu wyposażany jest coraz hojniej. Kiedyś w samolotach przeznaczonych do obsługi liniowych połączeń pasażerskich, awionikę udawało się zmieścić w specjalnych szafkach, w chwili obecnej zajmuje ona obszerne przedziały. Nawet w lekkich samolotach awionika zawitała na stałe w ciekawym zakresie. Trudno wyobrazić sobie dzisiaj zakup wymarzonego Pilatusa czy Pipera bez „telewizorów”. Ale problemy awarii elektroniki pokładowej nie ominą także tych samolotów. Mimo, że standardy wykonania elementów elektronicznych są dużo wyższe niż w przypadku typowych urządzeń naziemnych, specyficzne warunki eksploatacji samolotu sprawiają, że awaryjne stany pracy urządzeń elektronicznych są nieuniknione.

Rumunia
Mało kto dziś wie, że lotnictwo wojskowe Rumunii należy do jednych z najstarszych tego typu formacji na świecie. Jego narodziny datuje się na rok 1913. W okresie I wojny światowej Rumunia dysponowała flotą blisko 400 samolotów w tym ok. 300 myśliwcami Nieuport (różne wersje) i kilkudziesięcioma bombowcami Breuget-Michelin. Samoloty te Rumunia otrzymała od Francji, która też była ich producentem.

2Po zakończeniu I wojny światowej,  w Rumunii dalej rozwijano lotnictwo wojskowe i przemysł lotniczy, co doprowadziło do skonstruowania wielu udanych typów statków powietrznych, w tym samolotu myśliwskiego IAR-801, który niektórymi parametrami dorównywał słynnemu niemieckiemu Messerschmittowi Bf-109. Rumunia produkowała maszyny własnej konstrukcji, ale także samoloty licencyjne. W czasie II wojny światowej przemysł rumuński wyprodukował ponad 2000 różnego typu samolotów. W latach 1941-1944 rumuńskie lotnictwo wojskowe walczyło na froncie wschodnim po stronie Niemiec. W sierpniu 1944 r. w wyniku sukcesów ofensywy wojsk radzieckich, Rumunia odstąpiła od sojuszu z III Rzeszą i przeszła na stronę Aliantów. Po zakończeniu II w. ś., Rumunia znalazła się w strefie wpływów ZSRR i stała się członkiem Układu Warszawskiego.

Albania
Chociaż pierwsze plany powołania sił powietrznych w tym małym, położonym na Półwyspie Bałkańskim nad wybrzeżem Adriatyku kraju zrodziły się w 1914 r., ostatecznie nie doszły one jednak do skutku. Konsekwencją tego był całkowity brak jakichkolwiek albańskich jednostek lotnictwa wojskowego w okresie międzywojennym. Albańskie Siły Powietrzne (Forcat Ashtarake Ajrore Shgipetare) zostały sformowane dopiero w 1945 r., gdy Albania otrzymała od ZSRR kilkanaście samolotów myśliwskich typu Jakowlew Jak-9.

wielozadaniowy AS532 Cougar w barwach Sił Powietrznych AlbaniiPierwsze samoloty odrzutowe pojawiły się w lotnictwie wojskowym Albanii w 1955 r. Były to maszyny typu Mikojan-Guriewicz MiG-15. Wkrótce dołączyły do nich myśliwce typu MiG-17 i MiG-19 zarówno w wersjach radzieckich jak i produkowanych licencyjnie przez Chińską Republikę Ludową. Na przełomie lat 70. i 80. XX w. pozyskano także 12 chińskich myśliwców typu Chengdu J-7A, które były najnowocześniejszymi samolotami jakie kiedykolwiek służyły w lotnictwie wojskowym Albanii. Pod koniec lat 80. XX w. Albania dysponowała flotą ok. 150 samolotów bojowych produkcji radzieckiej i chińskiej oraz dywizjonem 18 śmigłowców Harbin Z-5, będących licencyjną odmianą radzieckiego Mi-4 oraz kilkunastoma samolotami transportowymi.

Państwa nadbałtyckie, czyli najmniejsze siły powietrzne w Europie i na świecie

Estonia
Siły Powietrzne Estonii (Eesti Õhuvägi) powstały krótko po odzyskaniu przez Estonię niepodległości w roku 1918. Do czasu aneksji Estonii przez ZSRR (1940 r.) posiadały one na stanie ok. 130 samolotów. Estonia ponownie odzyskała niepodległość w sierpniu 1991 r. i już kilka miesięcy później reaktywowała swoje siły zbrojne. Lotnictwo wojskowe odrodziło się oficjalnie dopiero w 1994 r., gdy Estonia otrzymała od RFN kilka samolotów i śmigłowców transportowych pozostałych po byłej armii NRD. 4
Aktualnie Siły Powietrzne Estonii są jednymi z najmniejszych nie tylko w Europie, ale także na świecie. Ich personel liczy sobie około 210 osób, zaś całe lotnictwo wojskowe dysponuje w tym momencie: 2 szkolnymi samolotami odrzutowymi produkcji czechosłowackiej typu Aero L-39 Albatros oraz 4 lekkimi śmigłowcami prod. USA typu Robinson R44. W zeszłym roku wycofano ze służby 2 stare samoloty transportowe prod. ZSRR typu Antonow An-2, zaś celem ich zastąpienia zamówiono w Wielkiej Brytanii 2 maszyny typu Short C-23 Sherpa.  Wszystkie samoloty lotnictwa wojskowego Estonii stacjonują w Bazie Sił Powietrznych Ämari, położonej na południe od stolicy kraju – Tallina, gdzie stacjonuje także batalion logistyczny lotnictwa wojskowego obsługujący wspomniana bazę. Dodatkowo w rezerwie SP Estonii posiadają 3 lotniska zlokalizowane w: Tallinie , Numsi i Tapa. Eesti Õhuvägi posiadają także batalion radiolokacyjny dysponujący 4 stanowiskami radiolokacyjnymi (razem 8 stacji radarowych), z których najważniejsze znajduje się w Kellavere i wyposażone jest w amerykański radar dalekiego zasięgu typu AN/FPS-117.

Samoloty Cywilne

Samoloty Wojskowe

ZLOT 2014